Kwiecień
22
20:32
Imieniny:
Łukasza, Kai, Nastazji
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in comments
Search in excerpt
Search in posts
Search in pages
Search in groups
Search in users
Search in forums
Filter by Categories
Aktualności
Nawożenie
Ochrona
Okopowe
Oleiste
Prawo
Relacje
Rynek
Technika
Zboża

Partner portalu

Oleiste

Dalsza ochrona rzepaku

Dodane 18 kwietnia 2018 o 08:44   Autor: Tekst i fot. prof. dr hab. Marek Korbas, dr Ewa Jajor, IOR-PIB, Poznań
młody rzepak

Warunkiem uzyskania wysokich, opłacalnych ekonomicznie plonów rzepaku jest kompleksowa ochrona przed chorobami. Oprócz zabiegu jesiennego i wczesnowiosennego, duże znaczenie ma zabieg w okresie kwitnienia roślin.

Najczęściej zabieg ten wykonuje się w fazie wzrostu rzepaku BBCH 61–69, czyli od początku kwitnienia do fazy końca kwitnienia, i taki termin jest podawany w treści etykiet większości fungicydów zarejestrowanych do zwalczania sprawców zgnilizny twardzikowej, czerni krzyżowych i szarej pleśni. W tej grupie środków grzybobójczych są też takie, które można stosować wcześniej, np. od fazy żółtego pąka (BBCH 58–59), lub później, czyli termin ten można wydłużyć do fazy wykształcania pierwszych łuszczyn (BBCH 71). Dzięki takiej elastyczności terminów stosowania, nawet przy niewielkim szczęściu można po zastosowaniu wybranego środka uzyskać wysoką skuteczność zwalczania chorób zagrażających w tym terminie roślinom rzepaku.

Niestety, gdy rzepak rozpoczyna kwitnienie i przechodzi w późniejsze fazy rozwojowe, może być opanowany przez kilka grzybów, które powodują takie ważne gospodarczo choroby, jak zgnilizna twardzikowa, czerń krzyżowych czy szara pleśń. Nie są to oczywiście wszystkie zagrożenia, ale głównie te, które są w pierwszej kolejności zwalczane, w trzecim zabiegu intensywnej ochrony rzepaku.

Zgnilizna twardzikowa

Zgnilizna twardzikowa jest wywoływana przez grzyb Sclerotinia sclerotiorum. Objawy choroby mogą pojawiać się od momentu kwitnienia rzepaku do fazy, w której łuszczyny są w pełni wykształcone. Pierwsze symptomy są widoczne na łodydze u podstawy lub w jej środkowej części. Początkowo widoczna jest  niewielka, owalna, białoszara plama, przekształcająca się w plamę o charakterze płytkiej, mokrej zgnilizny, na której pojawia się biała, delikatna grzybnia. Jeśli panuje wysoka wilgotność, to grzybnia zagęszcza się. Na niektórych plamach grzybnia tworzy koncentrycznie ułożone pierścienie. Na powierzchni plamy z grzybnią widoczne są, zwłaszcza na plamach starszych, najpierw białoszare, potem czarne przetrwalniki grzyba. Na przekroju łodygi w okolicach plamy, w jej wnętrzu również można stwierdzić obecność czarnych przetrwalników o długości 2–5 mm i szerokości 2–3 mm. Niekiedy w porażonej łodydze jest kilkadziesiąt takich struktur.

Więcej o ochronie rzepaku można przeczytać w najnowszym numerze Agrotechniki.

Ostatnio dodane:

Komentarze

Kwiecień, 2018

Pn

Wt

Śr

Cz

Pt

So

Nd

-

-

-

-

-

-

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

Brak wydarzeń w wybranym dniu

loading...