Sierpień
19
01:43
Imieniny:
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in comments
Search in excerpt
Search in posts
Search in pages
Search in groups
Search in users
Search in forums
Filter by Categories
Aktualności
Nawożenie
Ochrona
Okopowe
Oleiste
Prawo
Relacje
Rynek
Technika
Zboża

Partner portalu

Okopowe

Po zbiorze buraków

Dodane 29 stycznia 2018 o 10:15   Autor: Tekst i fot. mgr inż. Tomasz Sakowicz, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań
buraki liście iw

Zakończenie zbioru buraków cukrowych jest okazją do podsumowania minionego sezonu. O stosowaną technologię uprawy tej rośliny i jej efekty zapytaliśmy doświadczonego plantatora z Wielkopolski.

Udaliśmy się do Dawida Stopierzyńskiego z Wąsowa (pow. nowotomyski), który w 20-hektarowym gospodarstwie od wielu lat uprawia buraki cukrowe, ponadto pszenicę ozimą, kukurydzę i rzepak ozimy. Gleby są tu dość dobre, klasy IVa i IVb, częściowo lekkie i przewiewne a częściowo ciężkie gliniaste. Ziemie w gospodarstwie są utrzymane w wysokiej kulturze, co 2–3 lata jest stosowane wapno defekacyjne z cukrowni w dawce 2–3 t/ha dla utrzymania odpowiedniego pH gleby. Do dobrego plonowania burak potrzebuje odczynu gleby zbliżonego do obojętnego, najlepiej w przedziale pH 6,5–7,0. Na glebach alkalicznych o pH 8,3–8,5 lub lekko kwaśnych o pH 6,0–6,5 również uzyskuje się dobre plony.

Wymagająca uprawa
Burak cukrowy jest rośliną, która wymaga gleb żyznych, o głębokiej warstwie próchnicznej, zasobnych w składniki mineralne, o uregulowanych stosunkach wodno-powietrznych, niekwaśnych. Takie gleby zapewniają prawidłowy rozwój korzeni i umożliwiają pobieranie składników pokarmowych również z niższych warstw profilu glebowego. Gleby zbyt ciężkie lub zbyt przepuszczalne nie są dobre do uprawy buraków. Za najlepsze uważa się gleby kompleksu pszennego bardzo dobrego oraz dobrego. Na słabszych glebach, z powodu gorszych warunków wodno-powietrznych i mniejszej zasobności w składniki pokarmowe, uprawa jest bardziej ryzykowna.

Zbyt krótka przerwa w uprawie buraków na tym samym polu naraża plantacje na wiele niebezpieczeństw, takich jak nasilenie presji szkodników i patogenów, zwłaszcza mątwika burakowego czy chwościka buraka. Roślinami niewskazanymi jako przedplon dla buraka cukrowego są rzepak i kukurydza. Wschody samosiewów rzepaku występują falami, dlatego do ich zwalczenia potrzeba kilku zabiegów herbicydowych, często przy użyciu do każdego z nich innych substancji czynnych. Kukurydza natomiast negatywnie wpływa na strukturę gleby, a jej słoma i resztki pożniwne bardzo wolno się rozkładają.

W gospodarstwie w Wąsowie burak trafia na stanowisko po pszenicy lub rzepaku. Po zbiorze przedplonu wykonywana jest orka na głębokość 25 cm, a następnie siew mieszanki poplonowej, w której skład wchodzą gorczyca mątwikobójcza, facelia i jęczmień. Wiosną jest wykonywana uprawa gruberem na głębokość 25 cm, a następnie pole jest wyrównywane agregatem uprawowym.

Więcej o uprawie buraków można przeczytać w najnowszym numerze Agrotechniki nr 1/2018

Ostatnio dodane:

Komentarze

Sierpień, 2018

Pn

Wt

Śr

Cz

Pt

So

Nd

-

-

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

Brak wydarzeń w wybranym dniu

loading...