Czerwiec
21
23:54
Imieniny:
Alicji, Alojzego, Rudolfa
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in comments
Search in excerpt
Search in posts
Search in pages
Search in groups
Search in users
Search in forums
Filter by Categories
Aktualności
Nawożenie
Ochrona
Okopowe
Oleiste
Prawo
Relacje
Rynek
Technika
Zboża

Partner portalu

Nawożenie

Wapnowanie trwałych użytków zielonych

Dodane 19 listopada 2014 o 14:21   Autor: Dr hab. inż. Halina Jankowska-Huflejt, prof. nadzw., ITP, Falenty   Źródło: Agrotechnika 11/2014
wapnowanie użytki zielone iw
Wapnowanie pastwiska wapnem węglanowym (H. Jankowska-Huflejt)

Wapnowanie jest zaliczane do tzw. nawożenia podstawowego, określanego jako melioracyjne, czyli mające na celu polepszenie fizyczno-chemicznych i biologicznych właściwości gleb oraz zwiększenie ich urodzajności. Wymagają go zarówno grunty orne, jak i użytki zielone.

Jednym z czynników, który warunkuje uzyskanie odpowiedniej ilości dobrej jakościowo paszy, jest właściwy odczyn gleby. Szacuje się, że w Polsce około 40% gleb użytków zielonych to gleby kwaśne i bardzo kwaśne, stwarzające słabe warunki dla wzrostu i rozwoju runi. Na poprawę właściwości gleb oraz wzrost produktywności użytków zielonych, oprócz nawożenia obornikiem, istotny wpływ ma wapnowanie. Przyczyniając się do zmniejszenia kwasowości gleb użytków zielonych decyduje o mineralnym odżywianiu roślin, pozytywnie oddziałuje na wielkość plonu i jakość paszy powstającej na łąkach i pastwiskach, a co za tym idzie wpływa korzystnie na produkcję zwierzęcą.

Trwałe użytki zielone tworzą zbiorowiska roślinne o dużej tolerancji na niski odczyn gleby. Poszczególne gatunki roślin łąkowych osiągają pełnię swojego wzrostu i rozwoju w ściśle określonych, sobie tylko właściwych warunkach siedliskowych. Szczególne podejście do wapnowania użytków zielonych jest rezultatem obecności w runi bardzo wielu gatunków różniących się wymaganiami wobec odczynu gleby. Trawy stanowią najliczniejszą grupę w runi łąkowej i w większości tolerują gleby o odczynie od kwaśnego do lekko kwaśnego. Tylko niektóre ich gatunki (kostrzewa łąkowa, stokłosa bezostna, rajgras wyniosły) lepiej rozwijają się w środowisku obojętnym. Natomiast większość roślin motylkowatych wymaga gleb o odczynie obojętnym bądź lekko zasadowym. W kwaśnych glebach źle rozwijają się bakterie np. z rodzaju Rhizobium, których symbioza z roślinami motylkowatymi jest warunkiem wiązania azotu atmosferycznego. W kwaśnej glebie również „źle czują się” wolno żyjące mikroorganizmy wiążące azot, co jest niezwykle ważne w przypadku gospodarowania ekologicznego.

Więcej na ten temat można przeczytać na łamach czasopisma Agrotechnika w nr 11/2014 str. 42

Ostatnio dodane:

Komentarze

Czerwiec, 2018

Pn

Wt

Śr

Cz

Pt

So

Nd

-

-

-

-

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

21

Dni Pola HR Strzelce i BASF

loading...